Öyküler

11 Haziran 2016 Cumartesi

Bakalım. 1995'ten ya da 1997'den başlatalım (1991 de olabilir) O zamandan 2016'ya kadar çok şey gördüm. Her şeyden bol bol vardı. Bolluk hakimdi. Acısıyla tatlısıyla. Tek şey göremedim. Samimiyet. Bir milimetre bile samimiyet yok bu dünyada. Son bilançoyu çıkardığımda. Samimiyetin olmadığı yerde bırakın yoldaşlığı, arkadaşlık biter, yaşamamıştır bile. Beşinci dereceden arkadaşlık bile. Samimiyetsiz bir dünya burası. Evrenin elementi aşk. Samimiyetsizliğin kinetiğidir aşk. Samimiyetsizliğe tahammül etmek için aşık olur, aşk tarafından satılırsınız. Aşk tarafından satılmak Aşk'ın kanunudur. Aşk mutlak satılmışlıktır, reel ve metaforik. Artık yavaş yavaş internetim kesiliyor, ben de huzur içinde gitmek istediğim yere gidiyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder