Öyküler

18 Haziran 2016 Cumartesi

Harun Reşid Schreber

Eh, hava karardığına göre hafızamızı bir biçimde harekete geçireceğiz. "Amma enayiymişiz be!" kısmını tarihsel olarak inşa etmek ya da melankolik özdeşim (kaldıysa eğer!) "Amma dolandırılmışız be!" Bu adam ne zaman devreye girdi? Ben 2002 yılında intihara teşebbüs ettim, yok 2001, hastanede birtakım işgüzar kadın doktorlar bana ellerinin tersiyle tokat attı. (Şımarık, cahil, küçük burjuva, şişko Milo Venüsü röprodüksiyonu emretmiş zahir! Üstüne bir de estetik operasyon geçirmiş, hayattan döndüm balçıklaması çevirmiş. 'Hizmetçi arkadaş' modelinin mimarı Hollanda kaçkını küçük burjuva ya!) Bir de saf kömür içirdiler. Bu bilgi bana bir ömür yeter! Son kertede saf kömür içiriyorlar. Bu hayat bilgisi bana yeter de artar bile! Sonra bir kere daha intihar ettim. Bunu kimse bilmez, çünkü çok başarısızdı. Ben bile güldüm. Kusma ve kaşıntı. O kadar.

Her neyse! Hakikaten amma enayiymişiz. Kim olursa olsun, nereden gelirse gelsin! Gençlik işte! Neyse ben intihar ettikten, hastane ziyaretime THE-SHE ile biyolojik annesi ve teyzesi gelmedikten kısa bir süre sonra (münasip bir tarafımda değil, ama hayat işine geldiğinde bahaneler yaratmaktır!) bu adam birdenbire Felsefe Bölümü'nde belirdi. Değişik bir yüzü vardı. Epey değişik bir yüzü vardı. Bugün bireysel alamıyorum. Üzgünüm Joseph Conrad gibi antropolojiden dip yapacağıma, Levi-Strauss etnolojisine balıklama daldım. Bu adamı neye beğendiğim çok belliymiş. Yüzünü ve tarzını beğenmişim. Gençken rüküşlük de yapılmıyor tabii. Belki bugün de yapılmıyor da çevre rüküşlerden Rüküş Rabialardan batmış. Kıskanmak? Kendi hesabına ve samimiyetsizce, evet.
Kıskanmıyorum, dürüst olmak gerekirse. Bu sefer fedakarca da değil. Muhtemelen o zaman da değildi de ben farkında değildim. Evde kalmaya çalışıyordum. Sonra niye ben evde kalıyorum diye üzülüyor ve 'fedakarlık' yapmaya çalışıyorum ve samimiyetsizlikle suçlanıyordum. Muhtemelen.

Bunu şimdi neden yapıyorum? Tasfiye etmeye çalışıyorum. Ömür boyu tasfiye etmeye çalışıyorum. Tarihsel olarak yapıları doldururken açıkçası Schreber'in acıları bile beni ilgilendirmiyor. Yolumda cahil ve işgüzar kadın istemiyorum o kadar. Etnolojik olarak cahil kadın üreten yapılar varsa onları da istemiyorum. Soyun kırılırken alfabeni çalanlar tabii ki bu gruba dahil değil! Şapka çıkardım. Samimi. Tüm sistematiği açıklıyor çünkü. Etiyopya'ya kadar!

Canım. Tasfiye edeceğim de. Bazı kadınların suratını bir ömür boyu görmeyeceğim. Komşu rüküş Rabialar! Ne yazık ki akraban için bu geçerli değil. Zaten komik de! Bakar bakar gülersin. Fakat Rüküş Rabialar çok fazla, "işten çıkarılmaları imkansız" rüküş Rabiaları görmeme özgürlüğü. Hiç. Gnostik Patrikhanemi kirletemeyeceğim. En pahalı pembe istihbarata gitsinler bol bol anti-depresan içsinler. Zavallı annem! Zavallı Yugoslavya ruhlu annem ve bu Hollanda kaçkınlarının olmayan ruhları. Aslında var! Yaşlanacakları zamanı bilemiyorlar. Sistem tam da bu Rüküş Rabiaların (en güzellerin en Menşeviklerin) yaşlanma zamanını bilememeleri üzerine kuruluyor. Yoksa "kutsal" annelik bahane! Sistem yaşlarını bilmeyen Rüküş Rabiaların sistemi! (Benim için bile. Schrebersel bir özdeşim kuramasam da).

Kusura bakma be cicim! Seni hatırlayamadım. Araya çok Rüküş Rabia girmiş anlaşılan. Zamanında kıskanmazsan (evde kalmak istersen!) olacağı bu. Yargılamamak lazım. Odalıklar imparatoriçe olmuş, böylece kuzen Franz Joseph'in taret bezi olmuş. Sistem bu kadar basit. Hem de en aşağılık biçimde. Adam elini bile sürmemiştir çoğuna. Ne kadar yabancı o kadar iyi! (Benim için sadece iki geyik açısından geçerli). Onlar da Mussolini'nin ve Berlusconi'nin temsili olmaya çalışıp benim etnik milliyetçiliğimin ekmeğine yağ sürmüşlerdir! Görüyorsun cicim, senin Schreber olman çok güç bu gece. Özellikle sekiz senelik ergenlik arkadaşım olan kuzenim Franz Joseph'in de "Ben niye Schreber olmayayım ki?" sorusunu sormaması üzerine çok zor.

Hayır, kuzenim Franz Joseph hakkında pek tahmin yürütemem. Kendisini tanıdığımda çok küçüktü. En son gördüğümde de (1998). Ayrıca çok uzun konuşmazdık. Bir noktadan sonra gerek de yoktu. Dedim ya sistem Rüküş Rabiaların sistemi. Konunun benimle bir alakası yok. Kişisel almadım. Birey yoktur, yapı vardır. Sistem, bir üreme sistemidir. Menopozuma 11-12 sene var. Fakat bir çocuğun yetişmesi için onun sorumluluğunu alacak kişinin ondan çok da yaşlı olmaması kötü bir fikir değildir. Yani Rakel. Sarah deneyi düşünülmüyor. Rakel'in babası Yakup'un kayınpederidir. Yakup'un Külkedisine benzer bir tarafı olabilir. Kollontai da Anastasia'ya benzeyebilir. Anastasia proleterdir. Küçük burjuva "devrimleri" hayvan haklarına aykırıdır. Hem reel hem metaforik olarak. Hepimiz hayvanız. Bazılarımız daha hayvan. Bu salak kadın figürlerinin samimi olduğu tek yer var. Zaten ben de gençken bunun palyaçoluğunu çok yaptım. Yok, açık açık Schreber'i tuttum. Hatırlayamıyorum. Schreber, kuzenim Franz Joseph değil. Sanıyorum sadece Schreber'in Franz Joseph'i tanıması gerekiyor. Zaten, adamcağız da açık açık söylemiş "Ben kel alaka. Kendi zevcem var, çocuğum var vs." Tipine bir baksın ama. 10 milyon yıl sonra fark ettiğimde şoke oldum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder